biography
last update 25 11 09Artiesten maken albums en treden op. Dat is hun dagelijks leven.
Ondertussen werken ze aan een Groter Plan. Een vaste plek in de popencyclopedie, een straffe erelijst, een eigen gezicht, sterke nummers
‘Car’ van Neeka is een heel sterk nummer. Ze had al een flink palmares. Denk aan ‘More Than You’ en ‘Butterfly’. Of ‘Don’t Hold Me Back’, het duet met Stef Kamil Carlens.
Maar ‘Car’ is toch van een andere orde. Het is een logisch vervolg en een onverwachte wending. Het laat tegelijkertijd luisteren en dansen. Het klinkt stout en bijt zich vast. Allemaal kenmerken van een heel sterk nummer.
Dat komt er dus van. Neeka heeft sinds ‘Women Wonderland’ (2006) een belangrijke beslissing genomen. Ze kiest
(...) voluit - en voltijds - voor het artiestenbestaan.
Er is de voorbije jaren dan ook flink wat nieuwe wind door haar wereld gewaaid. Ze kweekt spieren met Mint en de “boys” (Gert Bettens, Ruben Block...) van het project ‘Living Hero. A Tribute To Neil Young.’ Ze laat van zich horen op platen van Venus In Flames en Didier François. En ze staat zowaar in de finale van ‘Zo Is Er Maar Eén’ aan de zijde van Yevgueni.
Haar nieuwe credo is “Great Songs, No Rules”. En eigenlijk is dat altijd zo geweest. Neeka heeft evenveel geleerd van Wham! als van Fairport Convention. Of gehouden van Julie Andrews en Underworld Haar grondstof komt een beetje van overal maar het wordt altijd 100 procent popmuziek.
Folk blijft zekereen grote invloed. Dat merk je aan de liefde voor melodie en meerstemmigheid (eindelijk terug in!). Of de durf om ongewone instrumenten te gebruiken als banjo, mandoline of sitar. Stevigere drums en uitgelaten beats ook op dit album.
In die vaak verrassende combinatie van traditie en pop is ze erg verwant met hedendaagse fenomenen als Animal Collective, MGMT en het door haar erg bewonderde Yeasayer.
Car’ is de aanvoerder van een opmerkelijke bende. ‘Child In The Wild’ laat een “wildere “neeka horen. ‘Orphan Boy’ valt op door zijn trage trance en zijn oosterse inslag. ‘Baby Don’t Cry’ is een duister troostliedje; ‘Believe’ een sublieme meezinger die je luid kan laten knallen in de auto.
Neeka vindt op‘Robin’ een goede balans – ze is weegschaal – tussen a) wat ze wil en b) wat ze hoopt teweeg te brengen.
De Amerikaanse producer John Morand zorgt voor vakkennis en afstand. Dat laatste is letterlijk te nemen. Neeka leeft 3 weken in de Sound Of Music Studios in Richmond, Virginia (VS).
Het is een opnameplek zoals wij ons die graag dromen. Wat rafelig en rommelig en meer ontmoetingruimte dan werkplek. Op de referentielijst staan The Kills, Daniel Johnston, Sparklehorse, Mint – vandaar de connectie – en heel veel punkgroepen.
Morand bleek de ideale boksbal voor Neeka. Hij is ogenschijnlijk nonchalant maar heeft alles perfect onder controle. Hij dringt niets op maar spreekt in wijze mantra’s als “Ilike it when you push yourself to the limit”. Dat klinkt als: een goede guru.
'Robin’ gaat over Carla Bruni, over roodborstjes, over wintermoeheid, over het koesteren van geluk en over de binnenkant van Neeka. Producer Morand vindt het eindresultaat ‘catchy and quirky’. Pakkend met een onverwachte twist, is dat. Het is volgens hem iets ‘typisch Belgisch’. Laat Neeka in dat geval maar ‘typisch Belgisch’ zijn.
